plakatprl8marcaŚwięto Kobiet obchodzone w dniu 8 marca posiada już ponad stuletnią tradycję. Początki obchodów tego święta związane są ze strajkami w Stanach Zjednoczonych. Podczas jednego z nich, w 1909 roku kobiety sprzeciwiające się uciskowi w firmie, zostały zamknięte w fabryce, gdzie wybuchł pożar. Zginęło w nim 126 kobiet. Dlatego dla uczczenia pamięci i poświęcenia tych kobiet Międzynarodówka Socjalistyczna w Kopenhadze w 1910 roku ustanowiła Dzień Kobiet (International Women's Day, pierwotnie International Working Women’s Day). Pierwszy raz szerzej był obchodzony w 1911 roku i miał służyć utrwalaniu idei równości. Na przestrzeni lat zmieniały się sposoby i formy jego obchodów. Za pierwowzór Dnia Kobiet można przyjąć obchodzone w starożytnym Rzymie Matronalia. Było to święto przypadające na pierwszy tydzień marca, związane z początkiem nowego roku, macierzyństwem i płodnością.

Z okazji tego święta mężowie obdarowywali swoje żony prezentami i spełniali ich życzenia. Obecnie w wielu krajach świata Dzień Kobiet obchodzony jest w sposób oficjalny lub mniej oficjalny. W niektórych jest nawet dniem wolnym od pracy. W Polsce największą popularnością cieszył się w czasach PRL-u, chociaż nie był nigdy świętem państwowym.
„Władza Ludowa” pokazywała, że wspiera kobiety w ich codziennych trudach, stosuje równouprawnienie płci, stawia na zaangażowanie kobiet w każdej dziedzinie życia, wyrównuje szanse awansu społecznego, zawodowego itp. Dlatego władze państwowe przywiązywały bardzo dużą rolę do obchodów Święta Kobiet. Największe obchody odbywały się w latach 70-siątych ubiegłego wieku. W zakładach pracy, urzędach czy szkołach był obchodzony obowiązkowo. Były okolicznościowe akademie, spotkania, wieczornice.

 

Przedstawiciele władzy, dyrektorzy firm wygłaszali okolicznościowe przemówienia. Wyróżniano najbardziej aktywne kobiety odznaczeniami, dyplomami, dawano kwiaty. Służbowo wszystkie otrzymywały po symbolicznym goździku lub tulipanie w folii. Ponieważ w tamtych czasach występowały „trudności w zaopatrzeniu”, to wręczano paniom dodatkowo takie dobra materialne jak, pończochy, rajstopy, ręczniki, ścierki, mydło, kawę itp. Później dobra te zastąpiono bonem towarowym lub kwotą pieniężną.
   

Po wojnie wraz z biegiem czasu świętowanie Dnia Kobiet stawało się w społeczeństwie coraz powszechniejsze. Stało się „nową świecką tradycją”. Polubiły je kobiety, ale także mężczyźni. Panie w ten dzień ubierały się elegancko, były wyjątkowo miłe, ale i oczekiwały życzeń oraz dobrego słowa. Panowie kupowali kwiaty, słodycze a nawet damskie (i nie tylko) alkohole. W zakładach pracy, często po oficjalnych uroczystościach organizowano spotkania biesiadne, gdzie panie i panowie mogli świętować w przyjemnej atmosferze. Niekiedy wspólne zabawy przenosiły się do lokali na mieście lub do mieszkań niektórych uczestników. Sam pamiętam, że wielokrotnie uczestniczyłem w takich spotkaniach, które mile wspominam.

 

Zabawy przeciągały się do późnej nocy, były tańce i głośna muzyka. W moim przypadku to nikomu nie przeszkadzało, bo jako młodzi ludzie mieszkaliśmy wtedy w hotelu pracowniczym, gdzie praktycznie wszyscy świętowali. Głośna muzyka przyciągała sąsiadów, którzy chętnie przychodzili w gości, przynosząc coś na „wkupnego” do towarzystwa.
Tradycja Dnia Kobiet dotyczyła również, a w szczególności członków przyszłej i obecnej rodziny. W tym dniu kwiaty i prezenty otrzymały narzeczone, żony, mamy, babcie, siostry, ciocie, kuzynki, sąsiadki itp. Panowie często kupowali po kilkanaście kwiatów i po kolei wręczali je każdej z pań. W tamtych czasach, gdy nie było telefonów komórkowych i Internetu dużą rolę w komunikowaniu się odgrywała poczta papierowa. Panowie wysyłali więc wiele kartek z życzeniami do „swoich” kobiet, które darzyli szczególną sympatią.
   

W czasach PRL-u w marcu było bardzo duże zapotrzebowanie na kwiaty. Kwiaciarnie na dzień 8 marca przygotowywały setki jednokwiatowych bukietów, tworzyły dodatkowe stoiska na mieście, aby przyspieszyć ich sprzedaż. Duży popyt wynikał też tego, że często w sklepach nie było zamienników prezentów w postaci słodyczy, czekolad, perfum itp.
W latach dziewięćdziesiątych zaczęto wygaszać znaczenie Dnia Kobiet, tłumacząc, że to było święto komunistyczne. Może i było, skoro wprowadziła je Międzynarodówka Socjalistyczna.

 

Jednak z perspektywy lat należy powiedzieć, że było ono bardzo sympatyczne. Podkreślało dużą rolę i wielki trud kobiet wkładany na co dzień w rozwój społeczeństwa, wychowanie dzieci, ocieplanie wzajemnych relacji w życiu społecznym. Wszyscy wiemy, że każdego dnia trzeba szanować kobiety, traktować je z powagą i uznaniem, ale w dniu 8 marca nie zaszkodzi to podkreślić i uwypuklić.

Tadeusz Bohdal

autor jest rektorem Politechniki Koszalińskiej.

Grafika:plakat ze zbioru afiszów i plakatów AP Kielce

Dodaj Temat

 reklama balticbd

calidozaworarka

kuncerokladka1a

 

folkfestiwal

polanareklama1

 technikumwkarlinie1a

 

lechbudholenderska1

 

inwestbohwawy

banerekfotowoltaika210x240px3

 

 

balticinfopl

 

dermalogicalogo1


logonieruchomosci ew1

logopraxis

uniastrzelnicabanerek1pamprofil

 

4mobile

banerbogurscy
 banerek1
logo just
 
MAPA STRON I II
stat4u